Anlaşmalı Boşanmanın Şartları ve Protokolde Dikkat Edilecekler

Yazarlar: Av. Muhammet Aydın - Av. Hasan Kuru

Türk Medeni Kanunu’nun 166. maddesine göre anlaşmalı boşanma, evlilik birliğinin en az bir yıl sürmüş olması hâlinde mümkündür. Eşlerin birlikte başvurması veya bir eşin açtığı davayı diğerinin kabul etmesi gerekir. Bu şartların varlığı tek başına yeterli değildir; hâkim tarafları bizzat dinler ve iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirir.

Protokolde neler yer almalıdır?

Boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumuna ilişkin düzenlemeler açık olmalıdır. Maddi ve manevi tazminat, yoksulluk nafakası, iştirak nafakası, velayet, çocukla kişisel ilişki, ziynet ve mal paylaşımına ilişkin hükümler belirsiz bırakılmamalıdır. Taşınmaz devri veya uzun vadeli ödeme varsa ifanın zamanı ve yöntemi ayrıca yazılmalıdır.

Hâkimin protokole müdahalesi

Hâkim, tarafların ve çocukların menfaatini gözeterek protokolde gerekli gördüğü değişiklikleri önerebilir. Taraflar bu değişikliği kabul ederse boşanmaya karar verilir. Özellikle çocuğun üstün yararını zedeleyen veya uygulanması mümkün olmayan hükümler aynen kabul edilmeyebilir.

Bir yıllık süre nasıl hesaplanır?

Süre resmî evlenme tarihinden dava tarihine kadar hesaplanır. Bir yıl dolmadan açılan davada anlaşmalı boşanma kararı verilemez; davanın hukuki niteliği ve delilleri ayrıca ele alınabilir.

Duruşmaya katılım

Tarafların iradesinin doğrulanması amacıyla bizzat dinlenmesi esastır. Protokol imzalanmış olsa bile duruşmada farklı bir beyan verilmesi anlaşmalı boşanmayı engelleyebilir.

Protokol, yalnızca boşanmayı hızlandıran bir belge değil; boşanma sonrasındaki mali ve ailevi düzenin temelidir. Bu nedenle ödeme tarihleri, tapu işlemleri ve çocukla kişisel ilişki günleri uygulanabilir biçimde yazılmalıdır.

Bu metin genel hukuki bilgilendirmedir; somut protokol kişisel ve mali koşullara göre hazırlanmalıdır.